تاریخچه کامل جام جهانی – قسمت چهارم

0

در مقالات قبلی جام‌های جهانی تا سال ۱۹۶۲ را بررسی کردیم، در این مطلب به بررسی چهار جام جهانی بعدی می‌پردازیم.

 

 

جام‌ جهانی ۱۹۶۶

انگلستان که دارای نخستین فدراسیون فوتبال جهان است در حالی میزبان این مسابقات شد که در بازی‌های جام‌جهانی چندان خوش ندرخشیده بود. هفتاد و چهار تیم در مرحله‌ی انتخابی شرکت کردند که ۱۰ تیم از اروپا، ۵ تیم آر آمریکای‌ جنوبی و ۱ تیم از آسیا به مسابقات نهایی راه‌یافتند. ۲  تیم تازه‌وارد پرتغال و کره‌شمالی شگفتی‌سازان این دوره بودند. بازی این ۲ تیم از مشهورترین بازی‌های تاریخ جام‌جهانی است. کره‌شمالی در آن بازی در ۲۵ دقیقه نخست ۳ بر صفر از پرتغال جلو افتاد. اما پرتغال با ۴ گل پی‌درپی اوزه‌به‌یو و تک گل ژوزه آگوستو بازی را برد. از عجیب‌ترین اتفاق‌های این دوره حذف برزیل، مدافع قهرمانی در دور مقدماتی بازی‌ها بود. برزیل با داشتن مجموعه‌ای از ستارگانی چون پله، گارینشا، جرزینیو و تستائو با دو شکست ۳ بر ۱ در مقابل مجارستان و پرتغال و یک برد مقابل بلغارستان حتی نتوانست از گروه خود صعود کند. چهار تیم انگلستان، آلمان‌غربی، پرتغال و اتحاد جماهیرشوروی به مرحله‌ی نیمه نهایی راه‌یافتند و آلمان‌غربی و انگلستان با نتیجه مشابه ۲ بر ۱ حریفان را از پیش رو برداشتند. انگلستان با در اختیار داشتن بازیکنانی چون بابی مور، برادران چارلتون و جف هرست خاطره‌انگیزترین جام را برای هوادارانش ثبت کرد. در بازی فینال دو تیم در پایان وقت قانونی دو بر دو مساوی شدند، اما در وقت اضافی، جف هرست که در وقت قانونی یکی از گل‌های انگلستان را به ثمر رسانده بود، با وارد کردن دو گل دیگر نتیجه را به ۴ بر ۲ تغییر داد. اوزه‌به‌یو از پرتغال با ۹ گل خود به‌عنوان گلزن برتر جام شناخته شد و بابی چارلتون از انگلستان به‌عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.

جام‌ جهانی ۱۹۷۰

برای نخستین بار جام جهانی ۱۹۷۰ در مکزیک و بدون حضور تیم‌های فرانسه، آرژانتین، مجارستان و اسپانیا برگزار می‌شد. برزیل با ماریو زاگالو و بازیکنان مطرح خود چون پله، ریوه لینو، کارلوس آلبرتو پریرا، توستائو و جرزینیو به مکزیک آمده بود تا شکست سخت دوره پیش را جبران کند. ایتالیا نیز برای رسیدن به فینال، مکزیک و آلمان‌غربی را شکست داد. ایتالیا و برزیل در بازی فینال در حالی مقابل هم قرار می‌گرفتند که تیم برنده به سومین عنوان قهرمانی خود دست می‌یافت و می‌توانست برای همیشه جام ژول ریمه را به خانه ببرد. این بازی در نیمه نخست با نتیجه یک بر یک به‌تساوی انجامید. گل‌های این نیمه را پله برای برزیل و بونینسینا برای ایتالیا به ثمر رساندند. اما در نیمه دوم برزیل در بیست دقیقه سه گل توسط گرسون، جرزینیو و کارلوس آلبرتو پریرا به ثمر رساند و به‌عنوان نخستین تیمی که سه بار قهرمان جام جهانی شده، جام ژول ریمه را برای همیشه به خانه برد. گرد مولر از آلمان غربی با ۱۰ گل زده بهترین گلزن جام شناخته شد. این دوره چهارمین و آخرین جام جهانی بود که پله در آن حضور می‌یافت، او در این مسابقات عنوان بهترین بازیکن را به‌دست آورد.

جام‌ جهانی ۱۹۷۴

تیم‌های فرانسه، اسپانیا و انگلستان غایبان بزرگ جام دهم بودند و جمهوری دمکراتیک کنگو، آلمان شرقی، هائیتی و استرالیا (سهمیه آسیا) برای نخستین‌بار به جام‌جهانی می‌آمدند. سیستم برگزاری بازی‌ها بار دیگر در این جام تغییر کرد. بدین شکل که ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی بازی کردند و تیم‌های اول و دوم هر گروه به دور بعد راه یافتند و دوباره به ۲ گروه ۴ تیمی تقسیم شدند که ۲ تیم اول مستقیماً به فینال و ۲ تیم دوم به بازی رده‌بندی راه‌یافتند. آلمان غربی، میزبان مسابقات و هلند به فینال رفتند و برزیل و لهستان برای بازی رده‌بندی مقابل هم قرار گرفتند. فینال این دوره نبرد ستارگان بود. آلمان غربی با مجموعه‌ای از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال خود چون سپ مایر، فرانتس بکن باوئر، برتی فوگتس، پل برایتنر، گرد مولر، ولفگانگ اورات، راینر بونهوف و اولی هوینس در مقابل هلندی قرار گرفت که از مثلث طلایی یوهان کرویف، ران رینسن‌برینک و جانی رپ بهره می‌بُرد. در ثانیه‌های نخست بازی یک پنالتی به سود هلند گرفته شد که یوهان نیسکنس آن را به گل تبدیل کرد و یکی از سریع‌ترین گل‌های تاریخ جام جهانی را رقم زد. اما آلمان با دو گل برایتنر و گرد مولر از هلند پیش افتاد و برای دومین بار به جام جهانی دست یافت. گرتزگورتز لاتو از لهستان با ۷ گل گلزن برتر شد و یوهان کرویف از سوی فیفا به‌عنوان بهترین بازیکن جام برگزیده شد.

جام‌ جهانی ۱۹۷۸

این جام زمانی در آرژانتین برگزار شد که در کشور میزبان، یک دولت نظامی دیکتاتور حکمرانی می‌کرد و اعتراضات گسترده مردم آرژانتین در زمان برگزاری بازی‌ها در گوشه و کنار کشور دیده می‌شد. تعداد شرکت کنندگان مرحله‌ی انتخابی در این دوره برای نخستین بار از عدد ۱۰۰ گذشت. ۲ تیم ملی ایران و تونس به‌عنوان نمایندگان آسیا و آفریقا برای نخستین‌بار به جام‌جهانی راه‌یافتند. تیم ملی ایران که در دور نخست مرحله‌ی انتخابی سوریه و عربستان‌سعودی را شکست داده بود، در دور دوم با هنگ‌کنگ، کره جنوبی و استرالیا هم گروه شد و به عنوان تیم اول به جام جهانی راه‌یافت. دو شکست مقابل هلند و پرو و یک تساوی با اسکاتلند، ۲ گل زده (ایرج دانایی‌فر و حسن روشن)، ۸ گل خورده و ۱ امتیاز، دست‌آورد سفر ایران به آرژانتین بود. هلند که دو بار پیاپی به فینال می‌رسید تقریبا همان ترکیب سال ۱۹۷۴ خود را حفظ کرده بود، با این تفاوت که دیگر یوهان کرویف، ستاره خود را در اختیار نداشت. در مقابل هلند، تیم جوان و ناشناخته آرژانتین قرار داشت که پس از نخستین دوره‌ی جام جهانی دیگر نتوانسته بود به فینال راه یابد و این بار هم به لطف امتیاز میزیانی و کمی هم شانس راهی فینال شد. البته نمایش بازیکنانی چون دانیل پاسارلا (کاپیتان)، دانیل برتونی، ماریو کمپس و اسوالدو آردیلس در بازی‌‍های مرحله‌ی نیمه نهایی چهره‌ی قدرتمندی به تیم آرژانتین داد. مسابقه‌ی فینال در پایان وقت قانونی یک بر یک مساوی شد، اما دو گل آرژانتین در وقت اضافی (کمپس و برتونی) بار دیگر آرزوهای هلند را برای فتح جام جهانی نقش بر آب کرد. آرژانتین پس از اروگوئه و برزیل، سومین کشور آمریکای لاتین بود که به جام جهانی دست می‌یافت. کمپس با دو گلی که در فینال زد، با شش گل بهترین گلزن و بهترین بازیکن جام معرفی شد.

در ادامه مقالات، دوره‌های بعدی جام جهانی را مرور خواهیم کرد.

 

پاسخ دهید

error: !در صورت نیاز به کپی مطالب با ما تماس بگیرید

عضو خبرنامه مجله بتکارت شوید

با عضویت در خبرنامه مجله بتکارت بهترین های شرط بندی ورزشی و کازینو را به صورت هفتگی روی ایمیل خود دریافت خواهید کرد

 

شما عضو خبرنامه مجله بتکارت شدید :)